شبکه تاریخ

در ابتدا مایلم بگویم که اگر حوصله ندارید لطفاً نخوانید. تمام متونی که در این وبلاگ می­خوانید به منزله پیش­نویسهای یک کار بزرگتر است که هم­اکنون در دست انجام می­باشد. لذا هرگونه انتقادی را شدیداً نه تنها پذیرا هستم که به آن نیاز هم دارم. اما اینکه مقاله من طولانی است اصلا! انتقاد نیست. در ضمن در پاسخ به آن دوستی که جهان را به داخل و خارج تقسیم کرده­اند، باید بگویم که تمام تلاش اینجانب همواره در این راستا است که این تقسم بندیها را باطل اعلان کنیم.

به هر صورت... .

مدتهاست که به این فکر هستم که در این باره متنی بنویسم. اما متأسفانه اموری که در مقالات بعدی راجع به آن مفصلاً حرف خواهم زد مانع از اینکار بود تا اینکه برحسب اتفاق با سخنرانی آقای دکتر مهدی گلشنی در سایت باشگاه اندیشه برخورد کردم. البته سخنرانی ایشان درباره ارتباط بین دین و علم بوده است. من در این مقاله نه تنها نظرات ایشان را به نقد می­کشم، بلکه سعی من بر این خواهد بود تا آموزه­ای را که دین و علم را از یک سنخ می­پندارد نیز به نقد بکشم.

در ابتدا به سخنرانی آقای گلشنی می­پردازم که در شماره 16-17 فصلنامه حوزه و دانشگاه درج شده است. این سخنرنی را در سایت باشگاه اندیشه هم می­توانید ببینید. (http://bashgah.net/pages-6642.html)